top of page
Zoeken
  • Jessica Young

Moederschap kent vele vormen - vervolg zwangerschapwens

Dat besefte ik mij toen ik vorige week de fertiliteitskliniek binnen wandelde. Op twee januari ben ik gestart met de gesprekken en medische onderzoeken die voorafgaand plaatsvinden voordat je op de lijst gezet kunt worden. Ik neem jullie graag mee in dit proces omdat ik na mijn laatste blog veel reacties kreeg van vrouwen die een herkenning vonden in hetgeen wat ik deelde.





Begin januari


Het kiezen van een kliniek was voor mij een simpel proces. Het Nij Barrahûs ligt in het rustige en voor mij vertrouwde Friesland, een plek waar ik twee jaar lang naar toe reed voor de opleiding Epigenetica (nu Epifysiologie) van Evenwijs. De eerste afspraak was een oriënterend gesprek waarbij ik veel informatie kreeg én een inwendig onderzoek. Ondanks ik al weet dat de kans op zwangerschap minder groot is naarmate je ouder wordt kwam het toch wat heftiger binnen dan verwacht. De gynaecologe wees mij meerdere keren erop dat ik nog zo’n 5% kans heb na mijn veertigste. Gelukkig weet ik van mensen uit mijn directe omgeving en verhalen die ik gelezen heb dat dit heel verschillend is per persoon. In India gaan ze zelfs door tot de vijftigste levensjaar van een vrouw onder begeleiding van – bijvoorbeeld – een ayurvedisch arts. Na veel gebabbel was het tijd voor het inwendig onderzoek. Daar kwam ik voor een verrassing te staan! In mijn baarmoeder was er een poliep – of rest weefsel van de laatste miskraam – te zien. En precies op de plek waar een kindje zich wil innestelen. Niet handig dus. Hoelang het er zit is onbekend maar het heeft een reden. Er zal nog onderzoek plaatsvinden om te kijken wat het is en of het weggehaald moet worden.


Zoals velen van jullie weten verdiep ik mij ook graag in de andere lagen van ons mens-zijn. Dus ook in de psychosomatiek.


Psychosomatische klachten zijn klachten aan je lichaam waarbij de oorzaak niet (alleen) lichamelijk is, maar (ook) geestelijk. Psychosomatiek of psychosomatische geneeskunde is een medisch gebied dat zich bezighoudt met de ziektebeelden die zich vooral lichamelijk manifesteren, maar waarbij psychische factoren een duidelijke factor zijn.’


Daar schrijf ik graag een andere keer meer over omdat ik nog niet helemaal helder heb wat er bij mij speelt. Maar dit is een goed boek wat daarbij kan helpen en de Germaanse geneeskunst.





Terug naar het onderzoek


Ik lag op de behandelstoel en toen ze klaar was begon ik te huilen. Het was allereerst een vondst die ik niet had zien aankomen maar het bracht mij ook even terug naar het laatste onderzoek in verband met de miskraam in 2021. Als je dit pad ook wil bewandelen dan raad ik het aan om het niet alleen te doen. Neem iemand die je lief hebt mee naar de afspraken. Want naast het feit dat je veel informatie krijgt kan het dus ook iets emotioneels losmaken en dan is steun heel fijn.


Inzichten


Afgelopen december reisde ik naar Amerika om mijn familie te bezoeken. Daar kwam ik in aanraking met veel baby’s en kindjes want al mijn neefjes zijn inmiddels papa geworden. Heel mooi vond ik dat om te zien! Het wakkerde ook iets aan bij mij. Je zou denken dat ik hierdoor geraakt zou worden en misschien wel de druk groter zou voelen worden maar het tegenovergestelde gebeurde. Ik ben gaan onderzoeken wat de reden is waarom ik zwanger wil worden. Of moeder. Of beiden? Door gesprekken te voeren met mijn familie en vrienden kreeg ik verschillende kanten van ouderschap te zien en horen.


Mijn broer deelde dat hij zich zorgen maakt over het feit dat ik het alleen zou moeten gaan doen. Hij vertelde mij hoe groot de verantwoordelijkheid is om te zorgen voor een ander mensje en dat het fijn is als je een partner hebt om mee te kunnen delen. Mijn neefjes die zeiden niet veel maar lieten het mij meer zien. Dat het zorg dragen voor een kindje veel vraagt. Naast de grote hoeveelheid liefde die het je geeft… vraagt het ook veel planning, aandacht en eigen vrijheid. Vooral als je dit zonder partner doet. Nu heb ik nooit het gevoel gehad dat ik het alleen doe, aangezien ik een grote groep aan vrienden en familie heb. Maar er zijn veel momenten die ik wel alleen zal moeten dragen. De avonden alleen in bed, de keuzes omtrent bepaalde zaken, en het beeld loslaten wat ik altijd bij mij heb gedragen – het hebben van een ‘gezin’. Althans op dat moment dan.



Verschillende vormen van moederschap


Tijdens een wandeling kreeg ik nog een inzicht. Want als ik kijk naar mijn werk en privéleven, waar ik in verschillende vormen mag zorgen voor een ander – ervaar ik al een vorm van moederschap. In het verzorgingstehuis, tijdens het geven van massages en tante zijn van de kinderen van vrienden om mij heen. Ook bracht het mij terug naar een moment dat ik als jong meisje met mijn hond in een park liep en zoveel liefde voelde voor dit dier. Dus je kunt lezen dat er vele vormen van moederschap zijn. Ik heb dit boek nog niet gelezen maar het kwam op mijn pad een paar dagen later. Mooi hoe synchroniciteit werkt ;-)


Wat ik nu heb uit te zoeken is in welke vorm ik moederschap wil aangaan. En vooral ook loslaten...want ik geloof dat alles al bepaald is en dat ik er niet veel controle over heb hoe dit zal lopen. En daar heb ik gelukkig de tijd voor. Na het laatste gesprek in de kliniek kan ik verder gaan met het uitkiezen van de kenmerken van een donor en sta ik op een wachtlijst die nu op 1,5 jaar staat.


Thanks voor het meelezen.

Liefs, Jess



253 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


Post: Blog2_Post
bottom of page